รู้จักส่วนประกอบของภาษา C

ส่วนประกอบของภาษา C
สวนประกอบที่ 1 
สวนหัว (Header) จะเปนสวนที่อยูที่ตอนตนของโปรแกรม โดยอยูนอกสวนที่เรียกวาฟงกชัน ที่สวนหัวของโปรแกรมจะประกอบดวยคําสั่งที่เปนการกําหนดคาหรือกําหนดตัวแปรตางๆ คําสั่งในที่ขึ้นตนดวยสัญลักษณ  #  เปนคําสั่งที่เรียกวาตัวประมวลผลกอน (Preprocessor) คือคําสั่งที่จะไดรับการทํากอนที่จะมีการคอมไพลโปรแกรม ตัวประมวลผลกอนที่สําคัญของภาษาซีแบงออกเปน 2 ประเภทดังนี้

# include
ในภาษาซีจะมีฟงกชันมาตรฐานที่ผูผลิตคอมไพเลอรไดจัดเตรียมไวให    ซึ่งมักจะเกี่ยวของกับการรับขอมูลการแสดงผลขอมูลการคํ านวณ  และอื่น ๆ ซึ่งผูเขียนโปรแกรมสามารถเรียกใชงานไดทันที  โดยไมตองเขียนโปรแกรมแกรมเอง   ในตัวอยางจะมีการใชคําสั่ง printf( )  ซึ่งเปนคําสั่งที่ใชแสดงขอความออกทางอุปกรณแสดงผลมาตรฐาน เชน จอภาพ 
คําสั่ง printf( )  เปนการเรียกใชฟงกชันมาตรฐานซึ่งอยูในกลุมที่เรียกวา Standard Inputand Output เมื่อจะเรียกใชฟงกชันใดในกลุมดังกลาว จะตองบอกใหคอมไพเลอรไปอานคาที่อยูในอินคลูชไฟลที่ชื่อ stdio.h  มาไวที่สวนตนของโปรแกรม  โดยใชคําสั่ง #include  <stdio.h>เพราะฉะนั้นผูเขียนโปรแกรมควรจะศึกษาฟงกชันมาตรฐานที่คอมไพเลอรแตละบริษัทได
เตรียมไวใหวาคํ าสั่งใดใชคูกับอินคลูชไฟลใด

# define
ใชสําหรับการกําหนดคาคงที่   ตัวอยางเชน  #define   YES 1  คํ าสั่งดังกลาวเปนการกําหนดวา   หากที่ใดในโปรแกรมมีคําวา YES  จะถูกแทนที่ดวยคาทางขวามือ  ในที่นี้คือ  1  นอกจากในสวนหัวของโปรแกรมอาจจะมีการประกาศตัวแปร   และสวนของการประกาศโปรโตไทปไวที่สวนหัวของโปรแกรมไดอีกดวย   

สวนประกอบที่ 2 ฟงกชัน (Function)   
สวนของฟงกชันคือสวนของคําสั่งที่บอกใหคอมพิวเตอรทํางานตาง ๆ  เชน  การรับขอมูล  การคํานวณ การแสดงผลเปนตน โปรแกรมภาษาซีจะประกอบดวยฟงกชันยอยหลาย ๆ ฟงกชัน แตจะมีฟงกชันหลักฟงกชันหนึ่งที่ชื่อวาฟงกชัน main( ) เสมอ โดยที่การทํางานของโปรแกรมจะตองเริ่มการทํางานจากฟงกชันนี้