รีวิว Marvel's Wolverine - งดงามทางสายตา แต่เล่นแล้วรู้สึกปลอดภัยเกินไป

Marvel's Wolverine ของ Insomniac เป็นผลงานที่ชัดเจนเรื่องภาพและการแสดงตัวละคร แต่เมื่อเล่นจริงกลับให้ความรู้สึกว่าพลาดโอกาสหลายครั้ง เกมเล่าเรื่องน่าสนใจ มีตัวละครจากจักรวาล X-Men มาให้เจอและย้ายโลเคชันไปยังหลายที่เช่น Canada, Madripoor และ Japan ทำให้ไม่รู้สึกจำเจ อย่างไรก็ตาม ระบบการเล่นหลักโดยเฉพาะการต่อสู้ มักจะกลายเป็นลูปเดิมซ้ำไปซ้ำมา แม้จะมีฉากตระการตาและไอเดียดีๆ หลายจุดก็ตาม

โครงเรื่องและบทบาทตัวละคร

เกมวางโครงเรื่องเรียบง่ายแต่มีจังหวะน่าสนใจ - Logan ถูกดึงกลับมาร่วมงานกับ Team X เพื่อจัดการแผนของ Bolivar Trask โดยมี Mystique, Sabretooth และ Jean Grey ปรากฏตัวเป็นช่วงๆ งานเขียนตัวละครทำให้เราอยากติดตาม และหลายฉากมีพลังทางอารมณ์ที่ดึงคนเล่นอยู่ต่อ แม้บางโมเมนต์จะถูกทำให้เรียบง่ายเกินไป แต่การนำเสนอเรื่องราวถือเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เล่นต่อเมื่อระบบการต่อสู้เริ่มรู้สึกซ้ำ

การต่อสู้ - สวยงามแต่แบน

จุดแข็งชัดเจนคือแอนิเมชันและการถ่ายทอดความดิบของ Logan - การพุ่งเข้าสังหาร พลิกตัว และทำความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมทำออกมาได้สะใจ ทีมอนิเมชันออกแบบให้ตัวละครมีน้ำหนัก มีผลกระทบกับเฟอร์นิเจอร์รอบตัว และการใช้ Rage กับ Special Techniques ให้ความรู้สึกทรงพลังจริง

แต่เมื่อสำรวจลึกลงไป กลไกการเล่นกลับค่อนข้างเรียบง่าย กลายเป็นลูปรอจังหวะ-พาร์รี่-ลงโทษซ้ำๆ ปุ่มเดียวหรือสองปุ่มกลายเป็นคำตอบหลักในหลายการต่อสู้ กล้องที่พยายามตามการเคลื่อนไหวแบบบ้าคลั่งก็ทำให้ความแม่นยำในการควบคุมลดลง การออกแบบบอสจึงกลายเป็นการนำเทมเพลตเดียวมาขยายขนาดและแอนิเมชันให้แลดูยักษ์ใหญ่ แต่แกนการเล่นไม่เปลี่ยน

งานภาพ เสียง และรายละเอียดสภาพแวดล้อม

งานแสดงตัวละครและการสแกนข้อมูลจริงให้ความน่าเชื่อถือสูงสุด Logan, Jean, Mystique และ Sabretooth ถูกทำออกมามีตัวตนชัดเจน ส่วนระบบสัมผัสของ DualSense ช่วยเสริมความรู้สึกในการสำรวจ และมีฉากที่ใช้ประสาทสัมผัสของ Logan เป็นปริศนาเล็กๆ ที่น่าสนใจ แต่หลายไอเดียเหล่านี้ถูกใช้อย่างตื้น ทำให้ความรู้สึกถึงศักยภาพที่ไม่ถูกพัฒนาเต็มที่

บั๊ก ความปลอดภัย และความรู้สึกที่ขาดความกล้า

ปัญหาเชิงเทคนิค เช่น NPC ลอยหรือศัตรูติดในภูมิประเทศ บางครั้งทำให้ต้องโหลดเช็คพอยต์ซ้ำ ส่วนความรู้สึกโดยรวมคือความปลอดภัยของการออกแบบ - เกมมักเลือกทางที่เข้าถึงง่ายซึ่งดีในแง่ตลาด แต่กลับทำให้ตัวเกมสูญเสียมิติของการทดลองและการให้ผู้เล่นมีเอเจนซี ชิ้นส่วนดีๆ เช่นโหมดลอบเร้นตอนหนึ่ง หรือ rooftop ใน Madripoor ที่เปิดโอกาสให้สำรวจ ล้วนเป็นตัวอย่างของสิ่งที่น่าจะขยายต่อ แต่สุดท้ายถูกลิมิตไว้

สรุปแล้ว Marvel's Wolverine เป็นงานที่มีภาพและการแสดงตัวละครโดดเด่น เรื่องราวชวนให้ติดตาม แต่ระบบการเล่นโดยเฉพาะการต่อสู้ยังแคบและปลอดภัยเกินไป หาก Insomniac ปล่อยแพตช์หรืออัพเดตที่ขยายระบบ Adaptation และเพิ่มมิติให้คอมโบกับการใช้งานทักษะ ตัวเกมอาจขยับจากผลงานที่แค่ดูดีไปสู่เกมที่เล่นได้ลึกกว่าเดิม

บันทึกสำหรับผู้ทำงานสายครีเอทีฟและเกม - ใครสนใจงานแอนิเมชันตัวละคร งานสแกนจริง หรือออกแบบสภาพแวดล้อม เกมนี้ยังเป็นกรณีศึกษาที่ดีว่าการลงทุนในภาพและการแสดงตัวละครสามารถยกระดับประสบการณ์ได้ แต่ระบบเกมเพลย์ที่มีมิติน้อยจะทำให้ศักยภาพนั้นไม่เต็มที่

ที่มา: Creative Bloq - เรียบเรียงและสรุปเป็นภาษาไทยโดยทีมงาน IT Genius